Hoe heet de omstreden president van Wit-Rusland? (11) letters. Het antwoord op de omschrijving puzzel met (11) letters is Loekasjenko. Alexander Loekasjenko De omstreden president van Wit-Rusland heet Alexander Loekasjenko. Hij staat sinds 1994 aan de macht en wordt vaak omschreven als “Europa’s laatste dictator” vanwege zijn autoritaire bestuursstijl. Loekasjenko heeft herhaaldelijk verkiezingen gewonnen die internationaal werden bekritiseerd vanwege vermoedens van fraude en het onderdrukken van oppositiepartijen. Onder zijn leiding heeft Wit-Rusland een sterk gecentraliseerde machtstructuur ontwikkeld, waarbij persvrijheid en politieke oppositie sterk beperkt zijn. Loekasjenko is bovendien bekend om zijn nauwe banden met Rusland en zijn beleid dat vaak gericht is op het handhaven van stabiliteit binnen het land, zelfs ten koste van democratische rechten en internationale normen. Zijn regering is het onderwerp van talrijke internationale sancties vanwege mensenrechtenschendingen en het hard optreden tegen demonstranten en politieke tegenstanders. Aleksandr Loekasjenko (ook wel Alexander Lukashenko) is sinds 1994 de president van Wit-Rusland en daarmee de langstzittende Europese leider. Zijn autoritaire regeringsstijl en langdurige aanblijven aan de macht hebben geleid tot de bijnaam “de laatste dictator van Europa”. Jeugd en vroege carrière Loekasjenko werd geboren op 30 augustus 1954 in Kopys, Vitebsk Oblast, Wit-Rusland. Hij volgde een opleiding aan het Mogiljov Onderwijsinstituut en de Wit-Russische Landbouwacademie. In de jaren 70 en 80 diende hij in de Sovjet-grenstroepen en het leger. Daarna werkte hij als directeur van een kolchoz (staatsboerderij) en bekleedde hij verschillende functies binnen de lokale partijorganisatie en de Komsomol, de communistische jeugdbeweging. Politieke opkomst In 1990 richtte Loekasjenko de beweging “Communisten voor Democratie” op en werd hij gekozen in het Wit-Russische parlement, de Opperste Sovjet. Hij was een uitgesproken tegenstander van de onafhankelijkheid van Wit-Rusland van de Sovjet-Unie en stemde tegen het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991. Na de onafhankelijkheid van Wit-Rusland in 1991 werd hij voorzitter van het anti-corruptiecomité van het parlement. In 1994 won Loekasjenko de eerste democratische presidentsverkiezingen in Wit-Rusland met een programma gericht op het bestrijden van corruptie en het herstellen van de orde. Zijn overwinning werd beschouwd als een reactie op de chaotische overgang naar de markteconomie na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie. Regeringsperiode en autoritair leiderschap Na zijn aantreden in 1994 voerde Loekasjenko een autoritair beleid. In 1996 wijzigde hij de grondwet via een omstreden referendum, waardoor zijn presidentiële bevoegdheden werden uitgebreid en hij zijn ambtstermijn kon verlengen. In 2004 werd de grondwet opnieuw gewijzigd om de twee-termijnlimiet voor het presidentschap te verwijderen, waardoor Loekasjenko zijn macht verder kon consolideren. Onder zijn leiding werd Wit-Rusland een van de weinige landen in Europa met een centraal geleide economie, waarbij de staat een dominante rol speelde in de industrie en landbouw. Loekasjenko beschouwde dit als een manier om stabiliteit te waarborgen en oligarchieën te voorkomen, zoals die in andere voormalige Sovjetrepublieken. Betwiste verkiezingen en internationale kritiek Loekasjenko werd herkozen in 2001, 2006, 2010, 2015 en 2020. Deze verkiezingen werden internationaal bekritiseerd vanwege beschuldigingen van fraude, onderdrukking van oppositie en beperking van de persvrijheid. In 2020 leidde de herverkiezing tot massale protesten, die werden neergeslagen met geweld en arrestaties van duizenden demonstranten en oppositieleiders. De Europese Unie en de Verenigde Staten hebben herhaaldelijk sancties opgelegd aan Loekasjenko en zijn regering vanwege mensenrechtenschendingen en het onderdrukken van de democratie. Buitenlands beleid en relaties met Rusland Loekasjenko heeft altijd nauwe banden onderhouden met Rusland. Hij was een van de weinige leiders die zich verzette tegen het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en pleitte voor een nieuwe unie van Slavic states. Gedurende zijn presidentschap heeft hij verschillende overeenkomsten met Rusland gesloten, waaronder militaire en economische samenwerking. Desondanks heeft hij ook geprobeerd een zekere mate van onafhankelijkheid te behouden, wat soms leidde tot spanningen met Moskou. Toekomstige ambities en opvolging In 2025 gaf Loekasjenko aan dat hij mogelijk niet zal deelnemen aan de volgende verkiezingen en dat hij zijn zoon Nikolai niet als opvolger voorbereidt, zoals vaak werd gespeculeerd. Hij benadrukte dat zijn opvolger de ontwikkeling van het land moet voortzetten zonder “revolutionaire breuken” te veroorzaken. Zijn opmerkingen werden gezien als een poging om een gecontroleerde overgang van macht te plannen, hoewel het onduidelijk is hoe dit proces eruit zal zien en wie zijn opvolger zal zijn. Heden Loekasjenko blijft een polariserende figuur in Wit-Rusland en daarbuiten. Zijn langdurige heerschappij en autoritaire stijl blijven onderwerp van debat en kritiek, terwijl zijn aanhangers wijzen op stabiliteit en economische groei onder zijn leiderschap.
