De ringslang (Natrix natrix), ook wel bekend als de gewone waterslang, is een niet-giftige slang die veel voorkomt in Europa en delen van Azië. Hieronder vind je meer gedetailleerde informatie over de ringslang:

Uiterlijk

• Lengte: Een volwassen ringslang kan variëren van 70 cm tot 1,5 meter, hoewel de meeste exemplaren tussen de 1 en 1,2 meter lang zijn.
• Kleur: De kleur varieert van olijfgroen tot grijsbruin, met donkere vlekken langs de rug. De meest kenmerkende eigenschap is de lichtgele of witte ring achter de kop, die vaak wordt omringd door een donkere band, vandaar de naam “ringslang.”
• Schilden: Ze hebben gladde schubben en ronde pupillen, wat ze onderscheidt van adders, die verticale spleetvormige pupillen hebben.

Leefomgeving

De ringslang is sterk gebonden aan waterrijke gebieden. Ze leven in de buurt van:

• Moerassen
• Meren
• Sloten en kanalen
• Rivieren en beken

Ze zijn uitstekende zwemmers en brengen veel tijd door in het water, op zoek naar voedsel.

Gedrag

• Voedsel: Ringslangen voeden zich voornamelijk met amfibieën zoals kikkers, padden en salamanders, maar soms ook met kleine vissen.
• Verdediging: Bij bedreiging zal de ringslang proberen te vluchten, maar als hij wordt vastgegrepen, zal hij zich verdedigen door te sissen, zich dood te houden of een stinkende vloeistof uit zijn anaalklieren te spuiten.
• Winterrust: In koudere maanden houden ringslangen een winterslaap in vorstvrije plekken zoals onder boomstronken of in oude holen.

Voortplanting

Ringslangen zijn eierleggend:

• Ei-afzet: Ze leggen hun eieren in vochtige, warme omgevingen zoals composthopen, mesthopen of rottende vegetatie.
• Aantal eieren: Een vrouwtje kan tot 40 eieren per keer leggen, die na ongeveer 6 tot 10 weken uitkomen, afhankelijk van de temperatuur.

Bescherming en bedreigingen

De ringslang is beschermd in veel landen, omdat hun populaties vaak onder druk staan door habitatverlies, verkeer en vervuiling. Ze zijn ongevaarlijk voor mensen en helpen in de natuurlijke bestrijding van amfibieënpopulaties.