Hoe heet het romeinse schietwerktuig dat bestond uit een raamwerk? (6) letters

De onager was een Romeins belegeringswapen, een type katapult dat rond de 3e eeuw na Christus veel werd gebruikt. De naam “onager” is afgeleid van het Latijnse woord voor “wilde ezel”, vanwege de krachtige terugslag van het wapen, die vergelijkbaar zou zijn met de schop van een ezel.

Werking van de onager:

• Constructie: De onager bestond uit een groot houten raamwerk dat op de grond stond. In het midden van het raamwerk was een torsieveer, meestal gemaakt van gedraaide bundels dierenpezen of haar, die veel kracht kon opslaan.
• Slingerarm: Aan de torsieveer was een lange arm bevestigd met een lepelvormig uiteinde of een slinger. Hierin werden de projectielen geplaatst, zoals stenen of brandbommen.
• Afvuren: Door de torsieveer in te draaien en de slingerarm naar beneden te trekken, werd de energie in de veer opgeslagen. Wanneer de slingerarm werd losgelaten, werd de kracht van de torsieveer omgezet in kinetische energie, waardoor het projectiel wegschoot.

Toepassingen:

• De onager werd voornamelijk gebruikt tijdens belegeringen om muren of fortificaties van vijandelijke steden te verwoesten. Het kon grote stenen of andere projectielen op lange afstanden afschieten.
• Soms werd het ook gebruikt om brandende projectielen af te schieten om vuur te stichten binnen vijandelijke verdedigingswerken.

Hoewel de onager niet zo nauwkeurig was als andere Romeinse wapens zoals de ballista, maakte zijn brute kracht het tot een waardevol belegeringswapen.